Vanuit mijn ooghoek zie ik een hondje driftig kwispelend langs de kamer snuffelen.
"Dat is Kareltje, onze mascotte, staat ook op onze affiches. Is een lief beestje, kwam hier binnenwandelen en is nooit meer weggegaan. Je staat er trouwens versteld van hoe goed zijn neus is voor botten die voor anderen onder het zand blijven liggen, maar waar was ik?"
Ik gis: "Iets over een muts of zo?" Peter gaat weer zitten, spreid zijn armen en laat z'n handen op de tafelrand rusten, ademt in...
"Zeg, huur jij of betaal je hypotheek?" Zonder het antwoord af te wachten gaat hij verder:
"Bedrijfspanden met een beetje behoorlijk vloeroppervlak, waarvan 10% kantoorruimte, ik gok dat je dat niet redt maar ik vertel het je toch, kunnen bijvoorbeeld met een 'sale and lease back' constructie voor een bepaalde periode worden ondergebracht bij een beleggingsmaatschappij, waar je het dan vervolgens weer van terug huurt. Belastingtechnisch voordeliger dan eigen bezit: onroerend goed omzetten in munten geeft zo ook nieuwe investeringskansen. Ja man... er is natuurlijk meer mogelijk op het gebied van beleggingen, maar daarvoor moet je je varkentje hier maar eens leeg komen schudden."
Voor het voeren van een goed gesprek is een grote welbespraaktheid een handicap, dat is mij wel duidelijk.
Terwijl ik moed verzamel kijk ik naar het plafond om vervolgens Peter in de ogen te kijken terwijl ik uitblaas:
"Eh Peter, waar ik eigenlijk voor kwam, die 100 Euro die ik je geleend heb..."


Verder